Επέκταση Δραστηριότητας

Με την πρόσφατη οικονομική κρίση διαπιστώνει κανείς ότι οι προτεραιότητές του αλλάζουν, ακόμα και εάν δεν το επιδιώκει. Με τις «γενναίες πρωτοβουλίες» του «Θεού της Ομορφιάς» (κατά κόσμον Άδωνις Γεωργιάδης) βρέθηκα στους απολυμένους του πρώην ΙΚΑ. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσε κάποιος να πιστέψει ότι θα ερχόταν ημέρα που θα αναπολούσε το πρώην ΙΚΑ. Και όμως… Παρόλα τα μειονεκτήματά του, το σύστημα δούλευε, κάτι που δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς για την παρούσα κατάσταση.

Με πολιτική πανουργία (το λες και προστυχιά), χρησιμοποιήθηκαν οι «συμβεβλημένοι» ιατροί, ώστε ο κόσμος να απομακρυνθεί από τις μονάδες του ΙΚΑ και να αγκαλιάσει το «νέο» σύστημα, με το οποίο μπορούσαν πλέον οι ασφαλισμένοι να επισκέπτονται ιδιωτικά ιατρεία, χωρίς εκ μέρους τους οικονομική επιβάρυνση. Μικρές, τεχνικής φύσεως, λεπτομέρειες αποσιωπήθηκαν εντέχνως. Όπως για παράδειγμα ότι τα περισσότερα «συμβεβλημένα» ιατρεία μετατράπηκαν αυτομάτως σε παραρτήματα του ΙΚΑ, με τον «συμβεβλημένο» ιατρό να αναλαμβάνει την ευθύνη (και το κόστος) της συντήρησης, καθαριότητας, θέρμανσης και ψύξης (καθόλου ευκαταφρόνητο το σχετικό κονδύλιο), καθώς και γενικότερης ευπρεπούς λειτουργίας του παραρτήματος.

Άλλες λεπτομέρειες περιλαμβάνουν την αφαίμαξη των ασφαλισμένων μέσω των πενταψήφιων αριθμών για προγραμματισμό ραντεβού. Το συνολικό κόστος (ειδικά από κινητό τηλέφωνο, όπως στην περιοχή του Ωρωπού, όπου οι σταθερές συνδέσεις έχουν μειωθεί δραματικά) συνηθέστατα υπερβαίνει την αξία της ιατρικής επίσκεψης. Η επισήμανση ανήκει σε ασφαλισμένο, ο οποίος έκανε ανανέωση χρόνου ομιλίας σε καρτοκινητό (10€), κάλεσε τον πενταψήφιο αριθμό και ο χρόνος ομιλίας τελείωσε πριν ολοκληρωθεί ο προγραμματισμός του ραντεβού!!! Ωστόσο, εντύπωση προκαλεί ότι δεν βρέθηκε κανένας εκπρόσωπος της λεγόμενης τέταρτης εξουσίας για να στιγματίσει το γεγονός ή έστω να αναδείξει τον προβληματισμό. Ίσως επειδή δεν πληρώθηκε επί τούτου ή ίσως επειδή πληρώνεται για «να κάνει μόκο». Μυστήριο… Πιθανότατα οι φίλοι μας οι δημοσιογράφοι δεν επιθυμούν να διαταράξουν την αρμονία του σύμπαντος και μεριμνούν για τη συμπόρευση της τέταρτης εξουσίας με τις προηγούμενες τρεις, σε μια διαπλεκόμενη αλληλεξάρτηση επιπέδου Αφρικανικής δικτατορίας…

Το προφανές συμπέρασμα είναι ότι δεν σκοπεύω να μετατρέψω το ιατρείο μου σε παράρτημα του ΙΚΑ και να περιμένω να πληρωθώ από το παροιμιωδώς αναξιόπιστο κράτος μας, με βάση την οικονομική αρχή «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι». Προτιμώ να αλλάξω επάγγελμα είτε αυτό είναι «να μπαρκάρω σε γκαζάδικο» είτε, ως άλλος Βασιλάκης Καϊλας, να πάρω το κασελάκι μου με τα βερνίκια και να κοστολογώ το στίλβωμα υποδημάτων όσο ο ΕΟΠΥΥ κοστολογεί την ιατρική επίσκεψη.

Ως γνήσιος τεμπέλης Έλληνας φορολογούμενος, όπως τουλάχιστον προσπαθούν να μας πείσουν οι πολιτικοί ταγοί μας, παρότι οι ίδιοι, ανεξαρτήτως παράταξης, δυσκολεύονται να απαντήσουν στην ερώτηση κρίσεως «Τι δουλειά κάνεις ρε Γκρούεζα; Το σπίτι που έκτισες, πώς το έκτισες;» διατήρησα τις ίδιες ώρες εργασίας (08:00-21:00). Όμως, οι ασφαλισμένοι που με τιμούν με την επίσκεψή τους, αποδεχόμενοι να πληρώσουν μια αξιοπρεπή αμοιβή για μια πλήρη, σοβαρή και ενδελεχή εξέταση (ενδεχομένως και θεραπεία), έχουν λιγοστέψει επικίνδυνα. Έτσι, οι πολλές πλέον ελεύθερες ώρες, πέρα από την καθιερωμένη και επιβεβλημένη συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση, βρήκαν διέξοδο στη συστηματική μελέτη μίας συγκεκριμένης τέχνης, με την οποία ασχολούμαι εδώ και τριάντα και πλέον έτη. Πρόκειται για την Κορεατική Πολεμική Τέχνη του Taekwon-Do, ίσως τη μοναδική πολεμική τέχνη, μέχρι και σήμερα, με σαφώς καθορισμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης, χρονοδιάγραμμα προαγωγών και δεκαπεντάτομο εκπαιδευτικό εγχειρίδιο.

Καρπός αυτού του προβληματισμού ήταν η μετάφραση στα Ελληνικά ενός διεθνούς best-seller, με αντικείμενο την ιστορία της τέχνης. Παρεμπιπτόντως, έχω εκπαιδευθεί στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (Sorbonne II, “Histoire de l’ Art”), αν και όπως υποψιάζεται κανείς μάλλον μιλάμε για διαφορετικά γνωστικά πεδία. Με τη μετάφραση έτοιμη, προχωρώ σε διερεύνηση ενδεχόμενης έκδοσης (και προφανώς πώλησης του σχετικού προϊόντος). Η συνολική προσπάθεια δεν νομίζω ότι μπορεί να αποτυπωθεί σε λέξεις, αν και θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διδακτορικής διατριβής στον τομέα της ψυχολογίας και των ψυχιατρικών διαταραχών. Τελικό αποτέλεσμα η δημιουργία ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου για πολύ συγκεκριμένα βιβλία («Με ουσία», όπως παρατήρησε κάποιος φίλος-ΔΚ-, σε ευχαριστώ).